تحریم انتخابات 86

 نویسنده:مریم

    پاسارگاد

درکمترازدوماه مانده به برگزاری هشتمین انتخابات مجلس ،شورانتخاباتی را اگرچه آهسته امادارندبه مردم تزریق می کنند.بدنیست به انتخابات ازدیدجهانی ودرسراسردنیانگاه کنیم ،درممالک پیشرفته ومبتنی برسکولاریسم، چاشنی این شوروشوق راخودمردم هستندکه ایجادمی کنند.درانتخابات ریاست جمهوری امریکادرتمام دوره هااقشارمختلف مردم باهم یگانه می شوند.درتک تک ایالت هاازهنرمندان امریکایی بگیریم تاسایراقشارهرکدام که درخودکفایتی ببینندخودرابه نامزدی اعلام کرده وبرای خودشان تبلیغ می کنند.

درکشورهای توسعه یافته و مترقی ازحیث دموکراسی نیازی نیست تارسانه های دولتی دوسه ماه مانده به برگزاری رفراندوم ،باتمام قواتبلیغ کنندودرنهایت امروبااحساس خطرازاینکه مباداهیچ بشری درپای صندوق های شان حاضرنشود،دست سیاست ومصلحت راازآستین دین شان بیرون بکشندتا مراجع دینی به اتفاق بگویندانتخابات تکلیف شرعی است ویافلان آیت الله اکیدن رای دادن به یک شخص خاص رابه مقلدینش اجبارکند.این امر٬نوظهورومختص به رژیمی است که برالگوهای "تئوکراسی" و"دیکتاتوری" استواراست. یکپارچگی ملت برای بقای غیرمردمی یک حکومت ،اصل نخستین ایدئولوژی آنهاست ونه فقط درمقوله انتخابات بلکه درتمام مواردبیش وکم چنین شیوه یی رابه کارمی بندند.

سیستمی که به اصل" همه برای یک نفرامایک نفربرای بقای خود"معتقداست ،رژیمی که دست چین شده هارابه ملت معرفی می کندتامانندکودکی که بامدرش به بازاررفته  است واین مادراست که بایدبه اوبگویدمیان دومدل پیراهن یک حق انتخاب دارد!،به واقع نیازچنین حکومتی به گرفتن آرامردم ازچه نظراست؟آیااین بیشتریک تجمع عوام فریبانه برای نشان دادن ضرب شصت به دنیانیست؟پس سهم ونقش ملت کجامی رود؟آیانبایددرپهنه سیاست جایی برای حق ملت قایل شد؟ملت اگررییس جمهوریانماینده مجلس رابرخاسته ازدرون خودش ببیند،اورادوست خواهدداشت ودرطول مسوولیتش حامی وی خواهدبودوبه خصوص اگرآزادی بیان-چیزی که دررژیم دین سالارنبایددنبال آن بگردیم-نیزداشته باشد،همین انتقادهای هرازگاهی اونسبت به مقام منتخبش درمجلس یادولت اورابیشترشیفته سیاستمدارمدنظر،خواهدنمود.حالااگربخواهیم انتخابات رادررژیم آخوندهابررسی کنیم :

1-نماینده هاکه متعلق به مردم نیستند بلکه باب سلیقه رهبر(خامنه یی)هستند.

2-شمارش آراکه بسیارمخفیانه وبدون حضورمامورین سازمان ملل صورت می پذیردودرنتیجه مغشوش وغیرقابل اعتماداست.

3-حفظ به اصطلاح ارزش هاومصلحت نظام شان که اصل اول وآخرشمرده شده ودرنتیجه مشارکت کردن یانکردن ملت تغییری درعاقبت کشورنخواهدداشت زیراارزش هاوتابوهای دست سازآنهاهستندکه حرف آخررامی زنند.

4-آزادی بیان واجازه انتقادهم که پرواضح است ،آسان ترین پاسخ آن بند209وتعزیروشکنجه و...است.

جای انتخابات "کارناوال تبلیغاتی حکومت"واژه مناسب تری ست. ملت چه انگیزه یی برای شرکت جستن دراین بازی تکراری خواهدداشت؟

نویسنده:محمدرضا

وبلاگ درودبراعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی

درود بر شما هموطنان نازنین. یکی از اقداماتی بویسلۀ آن با حکومت اسلامی مبارزه کنید، تحریم انتخابات است. نه تحفۀ گرمسار، نه سید خندان، نه اکبر دزده و هیچ کس دیگر نمی تواند سیاست کلی نظام را تغییر دهد. مگر نه این است که ریاست جمهوری با حکم رهبر نصب و عزل می شود. همین طرح سهمیه بندی بنزین، از قبل برنامه ریزی شده بود، و احمدی نژاد تنها بازیچه ای برای تحقق اهداف رهبران رژیم است. فکر نکنید اگر مثلاً آقای معین در انتخابات پیروز میشد، چنین وضعی پیش نمی آمد. حضور ما در انتخابات هیچ تاثیری در زندگی ما نخواهد داشت. کاری که قرار است بوسیلۀ احمدی نژاد انجام شود، بدست شخص دیگری انجام شود. برای مقامات رژیم اسلامی فرقی نمیکند که چه کسی رای بیاورد. چون به هر حال رژیم به اهداف خودش می رسد. مگر شما در این 28 سال خیری از چپی ها یا راستی ها دیدید؟ پس ببینید، هیچ فرقی نمیکنه شما به چه کسی رای بدهید. دولت نهم آمد و ادعا دارد درآمدش 3 برابر دولت خاتمی و 4 برابر دولت هاشمی رفسنجانی است. خوب، چه کاری برای رفاه شما کردند. جز این بود که برای شما تورم آوردند. کشوری که دومین منبع گاز طبیعی به شمار می رود، حالا دچار قطعی گاز شده. این بودجه حقیقی نیست که مجلس تصویب می کنم، بلکه این بودجه، پول نفت را کم دارد. یعنی این پول نفت و گاز است که جیب رهبران را پر می کند. عمدۀ گاز ایران صادر میشه، اون وقت استان های شمالی کشور با قطعی گاز و بقیه استان ها با افت فشار مواجه اند. غیر از اینه؟

تنایج آراء برای رهبران رژیم مطرح نیست، امّا حضور در انتخابات برای حکومت بسیار مهم تلقی می شود. اهمیت حضور مردم در انتخابات را می توانید در سخنان رهبر معظم انقلابتان در سفر یزد بیابید. خیلی خلاصه و مفید به شما بگم، علی شیره ای گفت: "حضور مردم در انتخابات، مغایر است با آنچه بیگانگان می خواهند." شاید قبلاً برای شما گفته باشم، رژیم اسلامی از حضور شما در انتخابات سوء استفاده می کند و شما را به عنوان انقلابیون و پیرو خط امام به دنیا معرفی می کند. اگر دنیا هیچ حرکتی از مردم ایران نبیند، در نهایت حمایت ها از بین خواهد رفت. بود و نبود این رژیم، به بود و نبود شما در انتخابات بسته است. عدم حضور شما در انتخابات شکست بزرگی برای جمهوری اسلامی است.

حدود دو ماه دیگر انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار می شود، در این انتخابات شرکت نکنید و خواهشن رسانه ها را سنگ روی یخ نکنید. اگر خاطرتون باشه، قبل برگزاری هر انتخابات، برنامه ای به نام "پوچ در پوج" از رسانه های اسلامی پخش می شود، که در آن به تمسخر رسانه ها می پردازند. چون آنها مردم را تشویق می کنند به پای صندوق های رای  نرویم، اما مردم... ما بگیم که در انتخابات شرکت نکنید، کو گوش شنوا؟! یک گوش در، یک گوش دروازه. اگر شما به پای صندوق های رای نروید، چه کسی جرات داره شما رو دستگیر و بعد هم به هتل اوین منتقل کنه؟ به چه جرمی؟ فعالیت سیاسی هم نکردید؟

نویسنده:مریم

پاسارگاد

درحالی که کم ترازدوماه به برگزاری انتخابات فرمایشی ونمایشی رژیم باقی مانده است٬سران حکومت به تکاپوافتاده اندتانامزدها-یاهمان عروسک های خیمه شب بازی -رامطرح ساخته وپیشاپیش جَوی راکه می خواهنددرمردم ایجادکنند.ملت عزیز٬این روزهابامشکل حادکمبودگازوبحران نبودن سوخت لازم٬روبه روبود-که وخامت اوضاع همچنان ادامه دارد-وامروزبایدخودش رابرای تکلیف سیاسی!!!آماده سازد.به راستی پس ازگذشت بیست ونه سال حاکمیت پلیدترین وخون آشام ترین افرادتاریخ -اسلامیون-امروزنیزمابایدبرویم تارای اعتمادخودرابه کسانی بدهیم که تمام حیثیت مارالگدکوب کرده اند.آیاقتل عام مردم عادی به بهانه طرح ارتقاامنیت٬قتل های زنجیره یی دگراندیشان درزمانی که اصلاح طلبان شان درصدراموربودند٬قطع عضوبی رحمانه هم میهنان مان٬پامال کردن منابع ملی٬تاراج میراث فرهنگی وملی ماو...برای ماکافی نیست ٬تاماهیت این نابه کاران رابشناسیم؟

بعیداست امروزخردمندی به پای صندوق های رای برود.دورازذهن است اگرهنوزهم میهن آگاهی ٬گمان کند٬بارای دادن به دست چین شدگان این رژیم٬وضعیت تغییرمثبتی خواهدکرد:

نویسنده:مریم

پاسارگاد

وبسایت محترم سربازان وطن که تاکنون کلیپ های ارزنده یی را اهتمام ورزیده وبرای دانلودقرارداده است ٬ازجمله کلیپ به یادماندنی ایران بانومادرمن باصدای" حبیب" وگلی خوشبوترازایران من نیست باصدای جاوید"ستار"٬این روزهاودرحال وهوای تحریم انتخابات پوشالی رژیم ٬ویدیوکلیپ زیبایی راارایه داده است که جناب آقای میلادوب سایت ایران آزادخبر لینک این کلیپ رادراختیارماقراردادند.برلینک زیرکلیک کنید٬تاموفق به دیدن این نماهنگ شوید(سرعت لودشدن کلیپ ٬بستگی به سرعت خط اینترنتی شما دارد)

نویسنده:مریم

پاسارگاد

پرسشی که ممکن است بسیاری ازهم میهنان عزیزداشته باشند٬این است:"باشرکت نکردن یک نفرچه تفاوتی درنتیجه انتخابات حاصل خواهدشد؟"بنده بارهاوبارهاپای چنین بحث های نشسته وکوشیدم به مخاطب بقبولانم ،هریک نفرمی تواندرقم زننده سرنوشتی بزرگ برای میهن خودباشد.

آیادررویدادشوم بهمن پنجاه وهفت ،دشمن تاریک اندیش ازاتحادنگفت؟آیاهمین یک نفر٬یک نفرها،تشکیل دهنده یک اجتماع نیستند؟شایدیکی ازبی شماردلایل عدم موفقیت تحریم هابرای ضربه واردکردن به حکومت دستاربندان،همین یاس ونومیدی آحادمبارزاز"تک صدابودن" آنهاست.شایدنیازباشدازدریچه یی دیگربه موضوع نگاه کنیم :جنبش های درون مرزی باتوجه به خطرات پیرامون٬ قادربه انجام مانورچندانی نیستند.درون مرزی هاتنهامی توانندبااعتراضی خاموش وشورشی پنهان ،آهسته آهسته کمراین نظام استبدادی راخم کنند،چه کسی می داندروزی که همین آحادخاموش ،درخیابان هافریادبزنندسیلی خروشان رامانندشوندکه متشکل ازاکثریت قاطع ملت عزیزمان باشد.

به خاطرداشته باشیم ،هرایرانی مکلف به رای قادراست قدم مهمی درتحریم انتخابات –همان انتصابات-بردارد.

"لازم به گفتن است ٬عکس بالای پست ازوبسایت ایران آزادخبربرداشت شده وازمیلادگرامی سپاسگزاریم"

فرارسیدن سال نومیلادی رابه تمام هم میهنان عزیزمسیحی ٬شادباش فراوان عرض می کنیم .بااین امیدکه سال ۲۰۰۸میلادی سالی سرشارازپیروزی ونیک بختی برای تمام مردم جهان ٬خصوصن هم وطنان مان باشد.

چهارشنبه 21 آذر 1386

منبع:روزآنلاین

نودویک روز به انتخابات: تحریم آخرین راه است

بسیاری از کسانی که در انتخابات کشور شرکت نمی کنند، معمولا یک دلیل روشن دارند، آنان معتقدند که شرکت آنان در انتخابات چیزی را عوض نمی کند. یا به عبارت دیگر حضور آنان در انتخابات باعث تغییر شرایط کشور نمی شود. این عدم مشارکت زمانی بیشتر می شود که میان داوطلبان موجود و افراد مورد نظر مردم، تفاوت زیادی وجود دارد.

از سوی دیگر گروهی در انتخابات شرکت نمی کنند، چون معتقدند انتخابات سالم نیست، عادلانه نیست و برگزار کنندگان نام هرکسی را که بخواهند از صندوق بیرون می آورند. البته تمام دلیل این نیست، یک دلیل محکم این است که اصولا وقتی شورای نگهبان فقط داوطلبانی را تائید صلاحیت می کند که ملتزم به ولایت فقیه باشند، طبیعی است که وقتی چنین قاعده ای مقرر و مجری می شود، بسیاری از داوطلبان خود بخود گمان می کنند که داوطلب مورد نظر آنها حتما یکی از عناصر حکومتی است و چون به چنین خصوصیتی اعتقاد ندارند، از شرکت در انتخابات خودداری می کنند.

با وجود منطقی بودن بسیاری از آنچه گفته شد به عنوان دلایل متقن برای عدم شرکت در انتخابات نمایشی، سووالاتی مطرح است که نمی توان بی پاسخ به آنان از کنار واقعیتی به نام انتخابات گذشت.

1) روسای جمهور در 18 سال گذشته هر کدام سیاستی را دنبال می کردند که این سیاست ها با همدیگر متفاوت بوده و به همین دلیل زندگی در هر دوره برای مردم متفاوت با دوره دیگر است، مثلا در هشت سال ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی زندگی اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی متفاوت با دوره ریاست جمهوری خاتمی و احمدی نژاد بود، علیرغم اینکه در هر سه دوره رهبری واحدی، آیت الله خامنه ای کشور را اداره می کرد. آیا این تفاوت را می شود نادیده گرفت؟

2) آیا انتخاب رئیس جمهور یا نماینده مجلس یا عضو شورای شهر، برای انتخاب نماینده یا نمایندگانی برای چهار سال و در نتیجه دادن اختیار به مدت چهار سال به دست آنان است، یا برای تغییر نظام سیاسی کشور؟

3) در صورتی که مطمئن باشیم در صورت عدم مشارکت در انتخابات، کسانی قدرت را در دست می گیرند که زندگی عمومی مردم شرایط بدتری پیدا می کند، در صورتی که با گزینش گروهی دیگر وضع بهتری حاکم می شود، آیا بهتر است در انتخابات شرکت کنیم یا از مشارکت خودداری کنیم؟

4) آیا در انتخابات، در هر حال و در هر کجای جهان، انتخاب وضع مطلوب در دسترس است، یا معمولا میان چند انتخاب موجود و ممکن دست به انتخاب می زنیم؟ مثلا در انتخابات فرانسه که منجر به ریاست جمهوری سارکوزی شد، نامزدهای موجود، نیکولا سارکوزی، سگولن رویال و دو نامزد مهم دیگر کمابیش با نامزد مطلوب مورد نظر فرانسوی ها متفاوت بودند، آیا در چنین شرایطی باید دست به انتخاب بهترین حالت موجود زد، یا در انتظار حالت مطلوب از انتخاب خودداری کرد؟ در انتخابات گذشته آمریکا نیز انتخاب میان بوش و جان کری بود، هر دو داوطلب از سوی بسیاری از آمریکائی ها بهترین حالت ممکن نبودند. نه بوش بهترین داوطلب جمهوریخواهان بود و نه کری بهترین یا حتی یکی از بهترین نامزدهای دموکرات ها بود. در این حال باید چه کرد؟

5) اگر امکان انتخابی مطلوب وجود نداشت، اما یکی از داوطلبان بهتر از داوطلب دیگر بود و عدم حضور ما در انتخابات باعث انتخاب نامزد بدتر می شد، باید از حضور در انتخابات خودداری کنیم، یا در انتخابات شرکت کنیم؟

6) در سالهای گذشته، برخی از نیروهای سیاسی به دلیل رد صلاحیت افرادی مانند ابراهیم یزدی و نامزدهای نهضت آزادی یا سعید حجاریان یا نامزدهای دفتر تحکیم وحدت، از شرکت در انتخابات خودداری کردند، در حالی که در دوره پنجم مجلس سعید حجاریان نامزد تهران و در دومین دوره انتخابات شوراها نامزدهای دفتر تحکیم و نهضت آزادی در فهرست تائید صلاحیت شده ها بودند، اما انتخابات شوراها به دلیل تحریم انتخابات به نفع آبادگران تمام شد. یعنی در انتخاباتی که نهضت آزادی، اصلاح طلبان و تحکیم وحدت می توانستند انتخاب شوند، احمدی نژاد و طرفدارانش با 200 هزار رای در تهران شورای شهر را در دست گرفتند. آیا با وجود چنین تجربیاتی تحریم انتخابات و در نتیجه کاهش حضور گسترده مردم بدون سازمان، و در نتیجه رای آوردن یک اقلیت سازماندهی شده، صحیح به نظر می رسد؟

7) هشت سال زندگی در دو دوره ریاست جمهوری یک رئیس جمهور بهتر، معادل یک پنجم عمر مفید یک انسان بالغ است، آیا می توان به انتظار تغییری که ممکن است تا بیست سال دیگر رخ ندهد، یک فرصت هشت ساله بهتر را از دست داد؟

8) طبیعی است که تحریم انتخابات، به عنوان یک کنش سیاسی، می تواند یک واکنش ملی یا گروهی از سوی مردم یا گروههای سیاسی باشد که از طریق آن به قدرت نمایی و به رخ کشیدن نیروی اجتماعی هوادارشان برای تعامل سیاسی با حکومت یا جامعه جهانی بپردازند، اما اگر بنا باشد جریان تحریم به عنوان اقدامی کور رخ بدهد که تنها موجب از دست دادن قدرت شود و هیچ بهره ای از آن برده نشود، طبعا باد در هاون کوبیدن است.

انتخابات یک عمل سیاسی است، نه نمایش و سخنرانی هیجان آلود سیاسی است و نه عملی همچون انقلاب است، فرصتی است برای به دست آوردن یا حفظ قدرت یا از دست دادن آن. تحریم یکی از راههای برخورد با آنتخابات است، اما شاید آخرین راهی باشد که باید به آن فکر کرد

نویسنده:مریم

پاسارگاد

پیشاپیش فرارسیدن سال نومیلادی رابه تمام هم میهنان عزیزمسیحی ٬شادباش فراوان عرض می کنیم .بااین امیدکه سال ۲۰۰۸میلادی سالی سرشارازپیروزی ونیک بختی برای تمام مردم جهان خصوصن هم وطنان مان باشد.

مایلم دراین پست ازشرایط امروزحرف بزنیم .آنچه تابه حال اتفاق افتاده مربوط به گذشته بوده است وخطاهایی که ماملت ٬براثربی تجربگی مرتکب شدیم ٬متحمل گذشت زمان شده اندوامروزتنهابایدازگذشته عبرت بگیریم نه اینکه درآن توقف کنیم.به رویدادهای اخیرنگاه کنیم :آیاامروزحضوردرانتخابات ٬به معنای اخص کلمه کمک به بقای این رژیم نیست؟

بحران اتمی وباج دادن های پیاپی رژیم منفورملایان به قدرت های بزرگ دنیا٬چه مفهومی باخود دارد؟آیاجزاین است که حکومت الله امروزبیش ازهرزمان به تعدادآرانیازدارد؟آیابه غیرازاین است که آن چریک هاوتروریست های ناکام دیروز٬که به یمن کودتای پیش نوشته ی سال ۵۷امروزصاحب مسندهستند٬به این نتیجه رسیده اندکه یگانه راه بقاودوام شان دستیابی به بمب هسته یی -یاهمان حق مسلم!!!-می باشد؟بیاییم ومعقول نگاه کنیم ٬اگردر دیروزایران باورمان داده بودندکه فلان حزب وفلان شخص ٬بنیادگرایان راضعیف خواهدکرد٬امروزکه دیگرخردوکلان فهمیده اند٬همین احزاب وافرادمثلن لیبرال وابسته به رژیم ٬معنی ناب "شریک دزد و رفیق قافله" می باشند.رژیم توتالیتراسلامی٬ باتمام قدرت می کوشدبه سلاح اتمی نزدیک شودوازسویی درمنگنه جهان آزادقراردارد٬رای من و توی ایرانی ٬به سودچه کسانی خواهدبود؟بیاندیشیم.